سفارش تبلیغ
صبا ویژن
سرباز حریم ولایت



سخنگوی کاخ سفید: بازرسی ها حمله نظامی به ایران را هدفمند خواه

در حالی که هنوز یک هفته از جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه موسوم به 1+5 در شهر وین اتریش نگذشته، کاخ سفید می‌گوید یکی از حسن‌های بازرسی از ایران، افزایش اطلاعات در مورد اهداف احتمالی و بالا رفتن دقت به هنگام اقدام نظامی در ایران خواهد بود.

سرویس سیاسی- 

بر اساس متن منتشر شده از سوی کاخ سفید، ارنست در بخشی از اظهاراتش، با بیان اینکه با وجود توافق،‌ همچنان گزینه نظامی در مقابل ایران روی میز است، گفته است که پس از توافق نیز «گزینه‌های متعددی را که حالا هم در اختیار داریم، در اختیار خواهیم داشت، خواه بازگرداندن فوری تحریم‌ها باشد، یا استفاده از گزینه نظامی.»

وی افزود: «اگر توافق اجرایی شود و ایران برنامه خود را محدود کند... زمانی که سران این کشور تغییر مسیر داده، حقه بزنند یا علنا اعلام کنند که می‌خواهند توافق را بر هم بزنند و به سمت سلاح هسته‌ای حرکت کنند، رسیدن به مواد هسته‌ای لازم برای ساخت بمب، از آنها یک سال زمان می‌گیرد.»

ارنست ادامه داد: «نکته کلیدی این است که (پس از توافق) گزینه نظامی تقویت هم می‌شود، چرا که طی این سال‌ها ما جزئیات بیشتری از برنامه هسته‌ای ایران جمع‌آوری خواهیم کرد.»

به گزارش فارس، وی افزود: «بنابراین، زمانی که وقت تصمیم‌گیری فرماندهان نظامی آمریکا و اسرائیل در مورد هدف‌گیری می‌رسد، به دلیل اطلاعاتی که طی این سال‌ها به لطف رژیم بازرسی‌ها جمع‌آوری کرده‌ایم، آن تصمیمات به طرز چشم‌گیری مبتنی بر اطلاعات بوده و توانمندی‌های ما ارتقا یافته‌اند.»

 رای‌گیری پیش‌نویس
 قطعنامه شورای امنیت
پیش‌نویس قطعنامه حاصل از مذاکرات اخیر نمایندگان ایران و 1+5 که بنا دارد تحریم‌های ایران را رفع کند، امروز(دوشنبه) در صحن شورای امنیت سازمان ملل متحد به رأی گذاشته می‌شود.

این پیش‌نویس شامل 30 بند، یک بیانیه و یک ضمیمه می‌باشد و متن برجام نیز به آن پیوست شده است.
قطعنامه شورای امنیت به غیر از ماهیت تائیدی آن برای توافق، حاوی برخی جزئیات است که اهمیت آنها کمتر از اصل توافق نیست.
قطعنامه‌ مذکور به صورت مشروط، مفاد قطعنامه‌های پیشین این شورا علیه ایران را که ذیل بند هفتم منشور ملل متحد صادر شده‌اند، لغو می‌کند ولیکن لغو قطعنامه‌ها و رفع تحریم‌ها به اجرای تعهدات از جانب ایران و تائید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مشروط شده است.

راستی‌آزمایی توسط آژانس
 شرط رفع تحریم‌ها
در متن قطعنامه به صراحت اعلام شده است که لغو مفاد قطعنامه‌های گذشته زمانی صورت می‌گیرد که شورای امنیت «گزارش» مدیر کل در مورد اجرای تعهدات ایران را دریافت کرده باشد.

علاوه بر این، در پیش‌نویس قطعنامه در مورد لغو مفاد توافقات پیشین از «یوکیا آمانو» مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی خواسته شده بلافاصله پس از اطمینان از اینکه اقدامات مشخص شده در پاراگراف‌های 15/1 تا 15/11 ضمیمه پنجم برجام توسط ایران اجرایی شد، گزارشی در خصوص تائید این اقدامات به شورای حکام و شورای امنیت ارائه کند.

با نگاهی به ضمیمه پنجم برجام، مشخص است که منظور از پاراگراف‌های 15/1 تا 15/11 تعهداتی است که ایران برای محدود کردن برنامه هسته‌ای خود از جمله کاهش ذخایر اورانیوم، کاهش شمار سانتریفیوژهای فعال، اصلاح راکتور اراک و تغییر کاربری سایت فردو پذیرفته است.

به گزارش فارس، در بند هشتم از بخش «لغو‌ها» در متن اصلی قطعنامه آمده است که شورای امنیت تصمیم می‌گیرد که تحت بند 41 منشور ملل متحد، 10 سال پس از روز پذیرش برجام که در سند برجام تعریف شده است، تمام تمهیدات این قطعنامه لغو گردند.

بنابراین 10 سال پس از آغاز اجرای توافق هسته‌ای خواهد بود که قطعنامه‌های شورای امنیت واقعا از میان رفته و پرونده هسته‌ای ایران از دستور کار شورا خارج می‌شود.

 بازگشت تحریم‌های ایران
 در صورت نقض ادعایی توافق
یکی از موارد گنجانده شده در پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت، سازوکار بازگشت تحریم‌های ایران در صورت نقض ادعایی توافق است.
با توجه به مفاد بندهای 11 و 12 پیش‌نویس قطعنامه، تحریم‌ها به همان نحو که حالا اجرایی هستند به جای خود خواهند برگشت و اصطلاحا «ماشه» تحریم‌ها عمل خواهد کرد.

با توجه به آنچه در متن برجام و ضمایم آن و همچنین قطعنامه شورای امنیت آمده است، روند بازگشت تحریم‌ها به این نحو است که اگر یکی از اعضای 1+5 ادعا کند که ایران مفاد توافق را نقض کرده است، می‌تواند آن را ابتدا به کمیسیون مشترکی که از 8 عضو (ایران، آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، انگلیس، آلمان و اتحادیه اروپا) تشکیل شده ببرد. در صورتی که این مسئله، در این کمیسیون که با توجه به ترکیب اعضا، طرف غربی همواره در آن اکثریت را در اختیار دارد، حل نشد، این مسئله به اطلاع شورای امنیت سازمان ملل می‌رسد.

از زمان اعلام «مورد جدی عدم انطباق» اقدامات ایران با مفاد توافق وین، شورای امنیت ظرف نهایتا 30 روز به درخواست یک عضو یا به ابتکار رئیس شورا تشکیل جلسه می‌دهد و ادامه «لغو» قطعنامه‌های پیشین را به رأی گذاشته می‌شود. اگر در این 30 روز قطعنامه‌ای تصویب نشود، تحریم‌ها به همان نحو که حالا اجرایی هستند، به جای خود خواهند برگشت.

در بند 11 پاراگراف‌های اجرایی قطعنامه شورای امنیت در این مورد آمده است که شورای امنیت ذیل بند 41 منشور ملل متحد، تصمیم می‌گیرد که ظرف 30 روز از دریافت تذکر یکی از طرف‌های برجام در مورد موضوعی که یک کشور طرف برجام اعتقاد دارد مصداق عدم اجرای تعهدات ذیل برجام است، ادامه اجرای لغو مصرح در پاراگراف 7 (a) این قطعنامه باید به رأی گذاشته شود، علاوه بر این، تصمیم می‌گیرد که اگر ظرف 10 روز از تذکر اشاره شده در فوق، هیچ ‌یک از اعضای شورای امنیت چنین پیش‌نویس قطعنامه‌ای برای رأی‌گیری ارائه نکرد، آنگاه رئیس شورای امنیت بایستی چنین پیش‌نویس قطعنامه‌ای را ارائه کرده و آن را ظرف 30 روز از زمان تذکر اشاره شده در فوق، به‌ رأی بگذارد و قصد خود را برای در نظر گرفتن دیدگاه‌های کشورهای دخیل در موضوع و هر نظری در مورد موضوع از سوی هیئت مشاور شکل‌گرفته در برجام، ابراز می‌دارد.

و سپس در بند 12 آمده است که شورای امنیت «ذیل بند 41 منشور ملل متحد، تصمیم می‌گیرد که اگر شورای امنیت یک قطعنامه ذیل پاراگراف 11 برای ادامه اجرای لغو مصرح در پاراگراف 7 (a) تصویب نکرد، آنگاه در نیمه شب به وقت گرینویچ سی‌امین روز پس از دریافت تذکر اشاره شده در پاراگراف 11 به شورای امنیت، تمام قوانین قطعنامه‌های 1696 (2006)، 1737 (2006)، 1747 (2007)، 1803 (2008)، 1835 (2008) و 1929 (2010) که بر اساس پاراگراف 7 (a) لغو شده بود، بایستی به همان نحوی که پیش از تصویب این قطعنامه اعمال می‌شد، اعمال شود و تمهیدات اعلامی در پاراگراف‌های 7،‌8 و 16 تا 20 این قطعنامه لغو می‌شوند، مگر آنکه شورای امنیت تصمیمی غیر از این بگیرد.
قوی‌تر شدن ابزار تمدید تحریم‌ها؛ رای‌گیری«ادامه لغو تحریم‌ها»

 در شورای امنیت 
از ابتدای مذاکرات هسته‌ای آمریکا و متحدان غربی‌اش همواره بر یک نکته تأکید داشته‌اند و آن اینکه باید سازوکاری پیش‌بینی شود که اگر ایران تعهدات خود را نقض کرد، تحریم‌های رفع‌شده این کشور پس از توافق، به سرعت قابل بازگشت باشند. طرف غربی آنقدر بر لزوم سریع و سهل بودن فرآیند بازگشت تحریم‌ها اصرار داشت، که این روند در رسانه‌ها به «ساز و کار ماشه» (trigger mechanism) معروف شد. این ماشه باید همیشه آماده چکاندن باشد تا به تعبیر غرب، تهران همواره سایه تحریم‌ها را بالای سر خود احساس کرده، به مفاد توافق پایبند بماند.
واشنگتن برای رسیدن به این هدف، در وهله اول تلاش کرد فرآیندی ایجاد کند که تحریم‌های بدون ورود ساختار معمول شورای امنیت، به صورت خودکار قابل بازگشت باشند. مقامات دولت آمریکا از ابتدا گفته بودند که نمی‌خواهند اجازه دهند روسیه و چین، این امکان را داشته باشند که با استفاده از حق وتو، مانع احیای تحریم‌های ایران شوند.
با این وجود، حالا به نظر می‌رسد که حرف مقامات آمریکایی به کرسی نشسته است. متن قطعنامه نشان می‌دهد که نهایتا سازوکاری در آن پیش‌بینی شده که هرچند بازگشت تحریم‌ها را، آنطور که روسیه می‌خواست همچنان نیازمند تصمیم‌گیری شورای امنیت می‌داند، اما از آن مهمتر، همانطور که واشنگتن هدف‌گذاری کرده بود، حق وتو را از روسیه و چین گرفته و این ابزار را در اختیار تمامی اعضا قرار داده که بتوانند به سادگی تحریم‌های ایران بازگرداند.
در حقیقت فرآیند بازگشت تحریم‌ها برعکس شده ، یعنی به جای آنکه شورای امنیت برای بازگرداندن تحریم‌های ایران رأی‌گیری کند، به صورت دوره‌ای برای «ادامه لغو» تحریم‌ها رأی‌گیری می‌کند. در چنین حالتی هرکدام از اعضای دائم شورای امنیت قادر خواهد بود با استفاده از حق وتو، از تصویب «ادامه لغو» تحریم‌ها جلوگیری کرده و موجب بازگشت تحریم‌ها شود.
 تدابیر جدی برای تحریم موشکی 
و تسلیحاتی ایران 
پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت همچنین برنامه موشک‌های بالستیک ایران را به مدت 8 سال و صادرات سلاح‌های متعارف به ایران را به مدت 5 سال تحریم می‌کند.
در پیش‌نویس آمده است: از ایران خواسته می‌شود تا هیچ فعالیتی مرتبط با موشک‌های بالستیک طراحی شده با قابلیت حمل تسلیحات هسته‌ای صورت ندهد، از جمله شلیک هرگونه موشک با استفاده از چنین فناوری‌های مربوط به موشک‌های بالستیک، تا زمان 8 سال پس از «روز پذیرش برجام» و یا تا زمانی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارشی ارائه دهد که «جمع‌بندی مبسوط» را تأیید کند، بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد.
در بخش دیگری از پیش‌نویس آمده است: بایستی تمهیدات لازم را جهت جلوگیری از تأمین، فروش یا انتقال تسلیحات یا مواد مرتبط از خاک ایران توسط اتباع یا کشتی‌ها و هواپیماهای تحت پرچم خود به عمل آورند، مگر آنکه شورای امنیت سازمان ملل از قبل بر اساس بررسی‌های موردی تصمیم دیگری را اتخاذ کرده باشد. این تمهیدات بایستی صرفنظر از اینکه مبدأ این اقدامات خاک ایران باشد یا خیر، تا 5 سال بعد از «روز پذیرش» برجام، و یا تا تاریخ ارائه گزارشی در تأیید «جمع‌بندی مبسوط» توسط آژانس بین‌المللی انرژی ـ هر کدام که زودتر عملی شود ـ ادامه یابند.
غرب به سردمداری آمریکا همیشه تلاش کرده تا با بهانه واهی تلاش ایران برای دستیابی به تسلیحات هسته‌ای، جمهوری اسلامی را هرچه بیشتر تحت فشار قرار داده و این هدف را از مسیر تحریم‌های همه جانبه و صددرصدی خصوصا در موضوعاتی نظیر نظامی دنبال می‌کند.
اینها در حالیست که جمهوری اسلامی ایران و در راس آن رهبری معظم انقلاب اسلامی و نیز مسئولان عالیرتبه نظام بارها بر حرمت طراحی، تولید و بکارگیری این دست تسلیحات اتمی تاکید کرده و آن را خلاف حتی منافع ملی کشورمان دانسته‌اند.
بازرسی‌های گسترده و نظارت‌های 20 ساله
جان کری وزیر خارجه آمریکا نیز در مصاحبه با شبکه خبری «ام‌اس‌ان‌بی‌سی» گفت: ما استخراج هرگونه اورانیوم در ایران را برای 25 سال از معدن گرفته تا آسیاب تا کیک زرد، تا گاز، تا سانتریفیوژ و تا پسماندها را تحت نظر خواهیم داشت.
کری افزود: سامانه‌های نظارت بر تأسیسات ایران، دوربین‌های تلویزیونی و نظارت لحظه به لحظه بر تولید سانتریفیوژ ایران تا 20 سال آینده را هم در بر خواهد گرفت.
وی در ادامه گفت: واقعیت این است که ایران بایستی مسیر تحقیق و توسعه اعلام‌شده خود را  به آژانس اعلام کند که دوره زمانی آن بیش از 10 سال خواهد بود. 
وزیر خارجه آمریکا تصریح کرد: برای ذخایر اورانیوم آنها تا 15 سال محدودیت در حد 300 کیلوگرم وجود خواهد داشت. آنها برای 15 سال - مجاز به انجام غنی‌سازی در حد 3/67 درصد خواهند بود.
 اگر کنگره به توافق نه بگوید
 تحریم‌ها از بین می‌روند
کری تصریح کرد: اگر کنگره به این توافق نه بگوید، تحریم‌ها از بین می‌روند، بازرسی‌ها منحل می‌شوند، دانش ما از کارهایی که آنها انجام می‌دهند، از بین می‌رود. جامعه جهانی از ما حمایت نخواهد کرد و ایران آزاد خواهد بود هر کاری که مایل است را انجام دهد.
وزیر خارجه آمریکا همچنین در مصاحبه با «فایننشال تایمز» گفت: از توافق هسته‌ای با ایران خوشحال و راضی هستم.
جان کری در مصاحبه با شبکه خبری «پی‌بی‌اس» نیز گفت: ایران با تحریم شکست نمی‌خورد، این اثبات ‌شده است.
«دیوید کامرون» نخست‌وزیر انگلیس در مصاحبه با شبکه «ان‌بی‌سی» در اظهارنظری گستاخانه گفت: خواستار تغییر رویکرد ایران در منطقه هستیم.
کامرون افزود: من با رئیس‌جمهور (حسن) روحانی صحبت کردم و گفتم که خواستار آن هستیم که شاهد تغییر در رویکردهای ایران در موضوعاتی چون سوریه، یمن و منطقه باشیم و پس از آن تغییر، شاهد تغییر در رفتار آنها باشیم.
 هراس غرب از تداوم شعار مرگ بر آمریکا
آسوشیتدپرس در گزارشی نوشت: علی‌رغم توافق هسته‌ای، در نماز جمعه پایتخت ایران شعار مرگ بر آمریکا سر داده شد.
به گزارش خبرگزاری‌ها، «هیلاری کلینتون» نامزد دموکرات انتخابات و وزیر سابق خارجه آمریکا در جمع هم‌حزبی‌های خود در کنگره گفت: اگر رئیس‌جمهور شود «توافق هسته‌ای با ایران» را حفظ خواهم کرد.
«محمد جواد ظریف» وزیر امور خارجه ایران نیز در مصاحبه با «نیویورکر» گفت: مذاکرات هسته‌ای آزمونی برای آمریکاست.
ظریف افزود:  تحریم‌‎ها به نحوی برای ما نعمت بود.
وی در ادامه گفت: مردم ایران در برابر فشار مقاومت می‌کنند.


دوشنبه 94 تیر 29 توسط ali ahani | نظر بدهید

برو گمشو!

گفت: اوباما ادعا کرده که آمریکا می‌تواند با استفاده از توافق وین ایران را به تسلیم وا دارد.

گفتم: ولی جواب قاطعی شنید که آمریکا این آرزو را به گور می‌برد.

گفت: سه سال قبل هفته نامه آمریکایی ویکلی استاندارد نوشته بود همه رؤسای جمهور آمریکا در یک نقطه با امام خمینی(ره) اشتراک نظر دارند و آن، این که «آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند».

گفتم: روز عید فطر هم تأکید شد از اول انقلاب تا امروز 5 رئیس جمهور آمریکا که آرزوی تسلیم ایران را داشتند، یا مردند و یا در تاریخ گم شدند.
گفت: ولی اوباما می‌تواند بگوید، «می‌بینید که من زنده‌ام»!

گفتم: خب؛ اگر گفت در جواب می‌گوئیم؛ فرمول ما که اشکال ندارد، پس اگر خیال می‌کنی که زنده‌ای، برو گمشو!


دوشنبه 94 تیر 29 توسط ali ahani | نظر بدهید

کلاهیکه در ژنو برداشتند در وین گذاشتند!

1- بعد از قرائت بیانیه مشترک ایران و 5+1 در وین که با ذوق‌زدگی ناشیانه یا فرمایشی! روزنامه‌های زنجیره‌ای و سایت‌های همسو با آنها روبرو شد و در فضایی که همه جا سخن از یک «پیروزی بزرگ»! و «بی‌نظیر»! در میان بود، اگر چه آرزو و ایده‌آل ما نیز آن بود که با این جشن و سرور همراه و همخوان باشیم ولی مروری گذرا بر متن توافقنامه حکایت از آن داشت که همراهی با دست‌افشانی‌های این و آن، نادیده گرفتن واقعیات و تبدیل کردن‌«آرزو» به «خبر» است!

مخصوصاً آن که برداشت اعلام شده رئیس‌جمهور محترم کشورمان از توافق وین با برداشت رئیس‌جمهور آمریکا از همان سند، فاصله‌ای پرنشدنی و تفاوتی 180 درجه‌ای داشت.

از این روی، تیتر اول کیهان چهارشنبه 24 تیرماه را به اختلاف 180 درجه‌ای یاد شده میان روایت رؤسای‌ جمهور دو کشور از توافق وین اختصاص دادیم و طی یادداشتی با عنوان «این نیز گفتنی است» به مواردی از این برداشت دوگانه و متضاد اشاره کردیم. آن روز اما، تمامی رسانه‌های داخلی با تیترهای درشت به استقبال توافق وین رفته بودند و درباره پیروزی بزرگی! که به دست آمده است، داد سخن داده بودند، نظیر؛ «جهان به‌ایران سلام کرد»! «خجسته باد این پیروزی»!

«پیروزی بدون جنگ»! «آغازعصر ایرانی»! «ایران بر قله توافق»! «پیروزی استقامت، شکست‌تحریم»! «جهان تغییر کرد»! «پیروزی تاریخی ملت ایران»! «گل‌صدبرگ توافق‌شکفت»!«کلید تدبیر قفل تحریم‌ها را گشود»! «خورشید درخشان شد، تا باد چنین بادا»! «دنیا به احترام ایران ایستاد»! «کلید چرخید، ایران خندید»!

«تدبیر کارساز شد، توافق تاریخی»! «فتح‌الفتوح دیپلماسی ایران»! «پیروزی ایران در جنگ اراده‌ها»! «تثبیت ایران هسته‌ای با ایستادگی ملت»! و... و متاسفانه صدا و سیما نیز در این «جشن پیروزی»! و اعلام به اصطلاح این «توافق تاریخی»! سنگ تمام گذاشت به گونه‌ای که انگار برای ارزیابی ماجرا و بیان واقعیات رسالتی بر عهده ندارد! و البته بعد از چند روز به یاد برخی از مفاد سند وین و مخصوصا بندهای 11 و 12 قطعنامه در حال تصویب شورای امنیت افتاد... که بگذریم!

اعلام تردید کیهان درباره توافق وین و اشاره به مواردی از توافق یاد‌شده که در آن خطوط قرمز هسته‌ای کشورمان نادیده گرفته شده بود با اعتراض گسترده و فراوانی روبرو شد که در بسیاری از موارد با فحاشی و ناسزاگویی نیز همراه بود. در این میان، برخی از دوستان نیز به دلسوزی - و نه غرض‌ورزی- به کیهان توصیه می‌کردند که از ابراز تردید یا مخالفت درباره توافق وین خودداری کند و توضیح می‌دادند که متن توافق وین با همه جزئیات آن به رؤیت رهبر معظم انقلاب رسیده و موافقت کامل حضرت ایشان را نیز در پی داشته است!
و تقدیر و تشکر حضرت آقا از تیم هسته‌ای حاکی از موافقت ایشان با توافق یاد شده است. پاسخ ما این بود که تقدیر رهبر معظم انقلاب نشانه تلاش صادقانه و شبانه‌روزی تیم محترم مذاکره‌کننده است که از سوی هیچ انسان منصف و آزاد‌اندیشی قابل انکار نیست و توافق هر چه باشد، تلاش و فداکاری تیم کشورمان در خور تقدیر است.
اما، برای ارزیابی توافق وین و تشخیص خوب و بد آن، معیارها و ملاک‌های جداگانه‌ای از سوی حضرت آقا ارائه شده است که در همان خطوط قرمز اعلام شده قابل تعریف است و محال است حضرت ایشان با توافقی که در آن از خطوط قرمز اعلام شده عبور شده باشد موافق باشند. البته، بعد از بیانات رهبر معظم انقلاب و تاکید ایشان بر ضرورت بررسی دقیق متن توافق وین، معلوم شد که اگر با توافق یادشده، موافقت داشتند، تاکید ایشان بر ضرورت بررسی دقیق متن آن ضرورتی نداشت.

در پایان این بند از یادداشت پیش روی گفتنی است که طی چند ماه اخیر با موارد مشابه دیگری نیز روبرو بوده‌ایم که کسانی برداشت‌های خود درباره برخی از مسائل- از جمله مسائل هسته‌ای- را به حضرت ایشان نسبت داده‌اند که خوشبختانه در همه موارد، اعلام نظر صریح رهبرمعظم‌انقلاب و تاکید معظم‌له که نظرات علنی ایشان با نظرات غیرعلنی حضرتش متفاوت نیست، کارساز و گره‌گشا بوده است.

2- و اما، بعد از این مقدمه که طرح آن را ضروری دانسته‌ایم باید گفت، مروری هر چند گذرا بر متن توافق وین، به وضوح نشان می‌دهد برخی از خطوط قرمز حیاتی نظام در توافق مورد اشاره، نادیده گرفته شده است که به آن خواهیم پرداخت، اما آنچه امروزه و در این میان، خطرناک‌تر به نظر می‌رسد و اشاره به آن ضرورت فوری دارد، قطعنامه‌ای است که قرار است امروز -دوشنبه- در شورای امنیت سازمان ملل به تصویب برسد. چرا که تصویب این قطعنامه، توافق وین را به یک سند بین‌المللی و لازم‌الاجرا تبدیل می‌کند. با تصویب این قطعنامه- به گونه‌ای که خواهیم پرداخت- بیم آن می‌رود کلاهی که حریف در توافق ژنو و لوزان برداشته بود! در توافق وین بر سرمان بگذارد! بخوانید؛

3- قطعنامه‌ای که قرار است امروز در شورای امنیت سازمان ملل به تصویب برسد- همان‌گونه که در متن توافق آمده است- اصلی‌ترین تضمین توافق وین است و این توافق را به یک سند رسمی و لازم‌الاجرای بین‌المللی تبدیل خواهد کرد که جای کمترین سرپیچی از تعهدات اعلام شده در آن را باقی نمی‌گذارد.

گفتنی است برخی از مواد منشور سازمان ملل متحد، برای الزام اعضاء به اجرای مصوبات شورای امنیت این سازمان محدودیت‌هایی نظیر عدم تعارض با قوانین داخلی و حاکمیت ملی کشورها قائل شده است ولی این محدودیت‌ها درباره قطعنامه‌هایی که تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل به تصویب می‌رسند، وجود ندارد و تمامی قطعنامه‌های فصل هفتمی بدون کمترین استثناء لازم‌الاجرا هستند. بند 7 از ماده 2 منشور ملل متحد در این باره تصریح می‌کند که؛ «هیچ یک از مقررات مندرج در این منشور، ملل متحد را مجاز نمی‌دارد در اموری که ذاتاً جزو صلاحیت داخلی هر کشوری است دخالت نماید ولیکن این اصل به اعمال اقدامات قهری پیش‌بینی شده در فصل هفتم لطمه‌ای وارد نخواهد آورد».

قطعنامه‌ای که قرار است امروز به تصویب برسد، مستند به ماده 41 از فصل هفتم منشور ملل متحد است و انجام تعهدات ناشی از آن برای کشورمان الزام‌آور خواهد بود.

4- «سند وین» مطابق آنچه در بند فوق آمده است، با تصویب قطعنامه شورای امنیت، قطعی و الزام‌آور می‌شود و مهلت دو‌هفته‌ای برای بررسی مفاد آن از سوی مجلس شورای اسلامی و یا شورای عالی امنیت ملی کشورمان، کمترین تاثیری در قبول یا رد آن نخواهد داشت، توضیح آن که اگر مجلس شورای اسلامی یا شورای عالی امنیت بعد از بررسی متن توافق وین به این نتیجه برسند که بخش‌هایی از آن با منافع ملی کشورمان در تعارض است و یا در آن، خطوط قرمز اعلام شده از سوی ایران رعایت نشده است، نتیجه این بررسی با عرض پوزش فقط برای ثبت در تاریخ ارزش دارد و در تغییر متن و انطباق آن با خواسته‌ها و مواضع ایران اسلامی کمترین تاثیری نخواهد داشت چرا که با تصویب قطعنامه شورای امنیت و قبل از انجام این بررسی‌ها، متن توافق وین الزام‌آور شده و مفاد آن از سوی کشورمان پذیرفته شده تلقی می‌شود!

5- برخی از مسئولان محترم کشورمان در اظهارنظرهای رسمی خود از قطعنامه فصل هفتمی شورای امنیت سازمان ملل که قرار است امروز به تصویب برسد با عنوان «یک دستآورد»! یاد می‌کنند و از جمله اعلام می‌دارند با تصویب این قطعنامه اولاً؛ تمامی قطعنامه‌های قبلی شورای امنیت که علیه فعالیت هسته‌ای ایران صادر شده است لغو می‌شود و ثانیاً؛ این قطعنامه انجام تعهدات حریف در توافق وین را تضمین می‌کند و ... که در این باره باید گفت؛

الف: برخلاف آنچه دوستان عزیزمان مطرح می‌کنند، قطعنامه‌های قبلی لغو نمی‌شوند، بلکه مفاد آنها در قطعنامه اخیر شورای امنیت جای‌گرفته و تجمیع می‌شود.
ب: جمهوری اسلامی ایران هیچ یک از قطعنامه‌های قبلی شورای امنیت سازمان ملل را نپذیرفته و آنها را غیرقانونی اعلام کرده بود و برای اثبات نظر خود نیز دلایل و شواهد محکم و مستندی داشت. اما قطعنامه اخیر را پذیرفته است بنابراین، برخلاف تصور یا تلقی دوستانمان، قطعنامه‌های قبلی نه فقط لغو نمی‌شوند، بلکه با تجمیع در قطعنامه اخیر به قوت خود باقی خواهند ماند، با این تفاوت که تاکنون قطعنامه‌‌های یاد شده را غیرقانونی می‌دانستیم ولی در حالت جدید بر قانونی! و لازم‌الاجرا بودن آنها مهر تائید زده‌ایم!

ج: موضوع فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد که قطعنامه‌های قبلی با استناد به ماده 41 آن علیه کشورمان تصویب شده بود، درباره کشورهایی است که صلح و امنیت منطقه‌ای و جهانی را بر هم زده و یا تهدیدی علیه آن محسوب می‌شوند. سخن مستند و مستدل جمهوری‌اسلامی ایران برای اعلام غیرقانونی بودن قطعنامه‌های مورد اشاره این بود که شورای امنیت سازمان ملل بر اساس کدام سند یا شاهد و قرینه‌ای، فعالیت هسته‌ای ایران را تهدیدی علیه صلح و امنیت منطقه‌ای یا جهانی تلقی کرده است که صدور قطعنامه‌‌های فصل هفتمی علیه کشورمان را توجیه قانونی کند؟!

و اکنون با تن دادن به قطعنامه فصل هفتمی اخیر- بی آن که بخواهیم و یا به آن توجه داشته باشیم- رسما پذیرفته و اعلام کرده‌ایم که برنامه هسته‌ای ایران تهدیدی علیه صلح و امنیت جهانی و منطقه‌ای است! چرا؟! پاسخ روشن است، زیرا صدور قطعنامه فصل هفتمی اخیر را پذیرفته‌ایم و موضوع فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد از ماده 39 تا 51 آن، درباره کشورهایی است که صلح و امنیت جهانی و منطقه‌ای را به خطر انداخته و یا تهدیدی علیه آن به حساب می‌آیند!

6- بند 11 از پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل درباره فعالیت هسته‌ای ایران تصریح می‌کند در صورتی که یکی از طرف‌های برجام بر این اعتقاد باشد که تعهدات توافق وین و یا بخشی از آن اجرا نشده است، شورای امنیت ملزم است ظرف 30 روز نظر اعلام شده را به رأی بگذارد تا چنانچه اقدام کشور یاد شده (بخوانید ایران) مصداق نقض‌تعهد تلقی شود، ادامه اجرای پاراگراف A از بند 7 این قطعنامه لغو شود.
توضیح آن که موضوع پاراگراف یاد شده، لغو قطعنامه‌های قبلی شورای امنیت علیه برنامه هسته‌ای ایران و بازگشت دوباره آنها است بنابراین مفهوم بند 11 این است که اگر یکی از 6 کشور گروه 5+1 اعتقاد داشته باشد که ایران به تعهدات خود پایبند نبوده و یا بخشی از آن را اجرا نکرده است، شورای امنیت ظرف 30 روز ادامه لغو قطعنامه‌های قبلی را به رأی می‌گذارد و چنانچه ادامه لغو قطعنامه‌های پیشین رأی نیاورد مطابق ماده 12 از قطعنامه پیشنهادی، تمامی تحریم‌های ناشی از قطعنامه‌های قبلی بدون نیاز به تصویب مجدد- در این نکته دقت کنید- باردیگر لازم‌الاجرا خواهد شد. اکنون به موضوع بعدی که اوج موذی‌گری و خدعه حریف است توجه کنید!

7- نکته در خور توجه این که، در این رأی‌گیری نیازی به رأی اکثریت اعضای شورای امنیت سازمان ملل نیست و از آنجا که 5 کشور عضو دائمی این شورا یعنی آمریکا، انگلیس، فرانسه، چین و روسیه دارای حق وتو هستند، فقط کافی است که یکی از آنها خواستار بازگشت قطعنامه‌های قبلی شود. در این صورت، حتی اگر همه اعضای دیگر شورای امنیت نیز نظر دیگری داشته و خواهان عدم بازگشت قطعنامه‌های قبلی باشند، نظر و خواست آنها نمی‌تواند مانع از بازگشت قطعنامه‌های قبلی باشد، چرا که خواست و نظر همه آنها با همان یک رأی، یکی از 5 کشور یاد شده «وتو» و بی‌اثر خواهد شد.

به بیان دیگر بندهای 11 و 12 پیش‌نویس قطعنامه‌ای که قرار است امروز به تصویب برسد، تصمیم احتمالی - فقط احتمالی- چین و روسیه برای پیشگیری از بازگشت قطعنامه‌های قبلی را غیرقابل اجرا و بی‌اثر کرده است. زیرا بر فرض که یکی از دو کشور چین و یا روسیه بخواهند مانع از بازگشت قطعنامه‌های قبلی شوند، در این صورت، اگر چه هر دو کشور یاد شده دارای حق وتو هستند و می‌توانند خواستار ادامه بخشA از بند 7 یعنی ادامه لغو قطعنامه‌های قبلی و عدم بازگشت دوباره آنها شوند ولی رأی منفی فقط یکی از سه کشور آمریکا، فرانسه و انگلیس برای بی‌اثر کردن تصمیم آنها کافی است زیرا این سه کشور نیز دارای حق وتو هستند و رای منفی هر یک از آنها به بازگشت دوباره قطعنامه‌های یاد شده به مفهوم وتوی نظر سایر اعضای شورای امنیت سازمان ملل خواهد بود.

اکنون می‌توان این اظهارنظر اوباما را به ارزیابی نشست که با تلویحی نزدیک به تصریح دست چین و روسیه را در پیشگیری از اقدامات آمریکا علیه برنامه هسته‌ای ایران، کوتاه اعلام کرده بود.

8- پیش‌نویس قطعنامه‌‌ای که قرار است امروز - و یا حداکثر چند روز دیگر- در شورای امنیت سازمان ملل به تصویب برسد، از سوی آمریکا تهیه و ارائه شده است و از آنجا که تصویب آن به دلایل یاد شده، می‌تواند ایران را با دشواری‌های فراوانی روبرو کند پیشنهاد می‌شود جمهوری اسلامی ایران از هم‌اکنون، مخالفت خود با پیش‌نویس مورد اشاره را رسما اعلام کرده و خواستار تغییر بخش‌هایی از متن پیش‌نویس- از جمله بندهای 11 و 12، ضمیمهB و... آن- شود.

9- درباره متن سند وین که با عنوان برجام از آن یاد می‌شود نیز گفتنی‌هایی هست که اصلاح آن ضرورتی حیاتی دارد و در شماره‌های آینده به آن خواهیم پرداخت ولی از آنجا که تصویب قطعنامه فصل هفتمی اخیر متن یاد شده را قطعی و لازم‌الاجرا خواهد کرد، انتظار می‌رود- و‌انتظار منطقی و فوری و حیاتی نیز هست- که جمهوری اسلامی ایران نظر نهایی خود درباره آن را به نتیجه بررسی‌های دقیق این سند از سوی مجلس شورای اسلامی، شورای عالی امنیت ملی موکول کند و برای انجام این بررسی دقیق علاوه بر دو نهاد یاد شده، از حقوقدانان برجسته و صاحبنظران دیگر نیز به طور جدی دعوت به عمل آورد. 

حسین شریعتمداری


دوشنبه 94 تیر 29 توسط ali ahani | نظر بدهید

شهروند: دولت هیچ برنامه ای برای پس از توافق ندارد


«دولت هیچ برنامه منسجمی برای پس از توافق ارائه نکرده و صرفاً شعارهایی بیان می‌کند که تاریخ مصرف آن رو به اتمام است».
روزنامه دولتی شهروند با اعلام هشدار درباره سپری شدن نیمی از عمر دولت یازدهم نوشت: این نگرانی وجود دارد که اگر دولت از ظرفیت‌های مباحثه فراگیر اقتصاد پساتحریم (که این روزها در محافل اقتصادی، مطبوعات و از همه مهم‌تر، در فضای مجازی شکل گرفته) به نحوه مطلوبی استفاده نکند، یک فرصت تاریخی از دست برود.

مسئله این است که دولت تاکنون هیچ برنامه منسجمی برای دوره اصلاحات اقتصادی بعد از لغو تحریم‌ها ارایه نکرده و چیزی هم در این باره، از این سو شنیده نمی‌شود و صرفاً شعارهای چشم‌انداز گونه بیان می‌شود که تاریخ مصرف آن به تدریج در حال اتمام است.


شهروند می‌نویسد: تاکنون از سوی منتقدان دولت، دو نقد جدی نسبت به حوزه فعالیت عملکرد قوه مجریه وجود داشته است. نخست آن که می‌گویند «رئیس جمهوری، انجام و فرجام هر اقدام اقتصادی را به تحریم‌ها گره زده است»،

 

دیگری این که بارها عنوان شده است، تمام تمرکز (هم و غم) دولت روی روند مذاکرات و شکل‌گیری توافق بنا شده است. این قبیل انتقادات، تاکنون به دلیل اهمیت، ریشه و سایه تحریم‌ها روی اقتصاد تا اندازه‌ای مستدل جلوه داده شده است، اما حال چنانچه دولت بخواهد نسبت به الزامات اقتصادی دوران پساتحریم بی‌اعتنایی ناخواسته‌ای داشته باشد، دچار یک خطای راهبردی شده است.

حال اگر زمان بگذرد و اقدامی منسجم و هدفمند از سوی دولت صورت نگیرد، چرخه انتقادات با محورهایی نظیر «تحریم‌ها نیز به تدریج لغو شد، اما اوضاع اقتصادی بهبود نیافت»، از زبان منتقدان دولت، دیر یا زود شنیده خواهد شد.


در ادامه این تحلیل آمده است: اینک چه تصویر واقعی در برابر ما قرار دارد؟ اگر دوره چهار ساله دولت آقای روحانی را همانند یک شبانه روز (24 ساعت) تصویر کنیم، عقربه‌های ساعت دولت یازدهم، عدد 12 را نشان می‌دهد، به تعبیری نیمی از فرصت دولت برای ارایه یک کارنامه مناسب اقتصادی از دست رفته و نیل به رشد اقتصادی چند درصدی متصور (میانگین هشت درصد برای سال‌های برنامه ششم توسعه) و ارایه عملکردی منطقی، گفتار غیر واقعی است که سنخیتی با عملگرایی دولت تدبیر و امید ندارد.


شهروند با بیان اینکه توجه به اولویت‌های اقتصادی باید در زمان باقی مانده از عمر دولت نمایان شود نوشت: رئیس جمهور باید با مردم سخن نو بگوید که چه برنامه‌ای دارد. اینک مردم انتظار ندارند که از رئیس دولت بشنوند «تورم کنترل و مهار شود» یا این که «نرخ ارز از ثبات برخوردار شود»، چرا که این مسائل، واقعیت‌های ملموسی بوده است که مردم از ابتدای دولت یازدهم آن را لمس کرده و نسبت به آن واقف هستند، بلکه انتظار مردم ارایه یک برنامه منسجم، جامع، شفاف، نه چندان پیچیده و کاربردی است.

رئیس جمهوری باید تصویر واقعی از فرصت‌هایی که از ناحیه رفع تدریجی تحریم‌ها به دست می‌آید، ارایه کند. در روند بهبود اوضاع اقتصادی نباید بزرگ‌نمایی کرد. دولت باید به مردم بگوید که چالش‌های دوره پساتحریم، کمتر از کمبودهای عصر پیش از تشدید تحریم‌ها نیست.

گفتارهایی نظیر این که ما حدود 150 یا 130 میلیارد دلار ذخایر ارزی در بانک‌‌های خارجی به صورت بلوکه شده داریم و نظایر آن، چیزی جز ترغیب مردم به آسوده خیالی، رفاه‌زدگی و تشویق ملت به داشتن «فرهنگ هلنی و اقتصاد یونانی» یا اقتصاد نفتی نیست.



دوشنبه 94 تیر 29 توسط ali ahani | نظر بدهید

شرط گستاخانه آلمان برای گسترش روابط تجاری با ایران


معاون صدراعظم آلمان در حالی به همراه هیاتی بلندپایه پا به کشورمان گذاشت که اصلی‌ترین شرط تحقق روابط عمیق اقتصادی دو کشور را شناسایی رژیم صهیونیستی از جانب جمهوری اسلامی ایران دانسته است!


 زیگمار گابریل، معاون صدراعظم و وزیر اقتصاد و انرژی آلمان در رأس هیاتی بلندپایه  عصر یکشنبه برای دیداری سه روزه وارد فرودگاه مهرآباد تهران شد. 
گابریل در بدو ورود به فرودگاه مهرآباد مورد استقبال امیر حسین‌ زمانی نیا معاون امور بین‌الملل و بازرگانی وزارت نفت و علی ماجدی، سفیر ایران در آلمان قرار گرفت.  

سخنگوی وزارت انرژی و اقتصاد آلمان پیش از این گفته بود: «تجار آلمانی شدیداً به بهبود و گسترش روابط با ایران علاقمند هستند.»
این نخستین هیئت اقتصادی اروپایی است که پس از اعلام جمع بندی گفتگوهای هسته‌ای در وین به تهران سفر می‌کند. 
در این سفر سه روزه، نمایندگان برخی از بزرگترین شرکت‌های آلمانی به همراه تعداد زیادی از شرکت‌های کوچک، معاون صدراعظم آلمان را همراهی می‌کنند. 

دیدار با رئیس جمهور 
حجت‌الاسلام حسن روحانی عصر دوشنبه در دیدار وزیر اقتصاد و انرژی و معاون صدر اعظم آلمان با اشاره به اینکه مفاهمه و روابط نزدیک‌تر میان کشورها می‌تواند شناخت بهتر و اعتماد طرفین را تأمین کند، تصریح کرد: به ظاهر گفته می‌شود، بهترین راه برای ایجاد اعتماد، نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است ولی مهم‌تر از آن مناسبات طرفین بر مبنای احترام متقابل است، بهترین تضمین زمانی حاصل می‌شود که کشورها احساس کنند ارتباطات بسیار مهم و تأثیرگذاری در حوزه‌های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و علمی دارند و نباید بخاطر مسایل کم‌اهمیت آن را از دست بدهند.
رئیس‌ جمهوری تأکید کرد: ایران به تعهدات خود پایبند خواهد بود به شرط آنکه طرف مقابل نیز به تعهداتش پایبند باشد.
رئیس شورای عالی امنیت ملی با تأکید بر اینکه امروز مراقبت از اجرای خوب تعهدات به سود همه خواهد بود، خاطر نشان کرد: بدون تردید اینکه طرفین بخواهند واقعیت‌های یکدیگر را از راه دور و از طریق واسطه درک کنند نادرست است، بلکه باید با اجرای پروژه‌های مشترک، کار و رفت و آمد و ضمن ارتباطات گسترده علمی و فرهنگی در مقام عمل شناخت خود را از یکدیگر افزایش دهیم.

رئیس جمهوری افزود: خوشبختانه تجار، سرمایه‌گذاران و بخش‌های مختلف دانشگاهی و علمی ایران از سالیان دراز با همتایان آلمانی خود در ارتباط بوده اند و همیشه سابقه خوبی از همکاری با آلمانی‌ها سراغ داریم. امروز هم معتقدیم توسعه روابط دو کشور در عرصه‌های اقتصادی و فرهنگی در کنار همکاری‌های سیاسی می‌تواند راه را برای مناسبات نزدیک‌تر باز کند.

معاون صدر اعظم آلمان با تأکید بر اینکه توسعه همکاری‌های تجاری و اقتصادی کار دشواری نیست، به وجود وضعیت اقتصادی مشترک میان جامعه ایران و آلمان اشاره کرد و گفت: شهروندان دو کشور در سطح عالی از مهارت هستند و گرایش به فناوری های پیشرفته دارند و امروز شرایط مساعد برای همکاری‌های اقتصادی میان دو کشور قابل مقایسه با سایر کشورهای منطقه نیست.

وی با بیان اینکه در این سفر تحت تأثیر میهمان‌نوازی ایرانیان قرار گرفته است،‌ مناسبات خوب دو کشور در سال‌های اخیر را یادآور شد و گفت: ما از حل و فصل مسأله هسته‌ای خرسندیم و آن را نقطه شروع جدید مناسبات میان ایران و آلمان و ایران و کل اروپا می‌دانیم.

گابریل با اشاره به اینکه هیأت تجاری بزرگی از آلمان در این سفر او را همراهی می‌کند، گفت: جامعه تجاری آلمان خواهان بازگشت و حضور در ایران و همکاری با شرکای ایرانی است؛ فکر می‌کنم باید از این فرصت و وضعیت نه فقط برای توسعه همکاری‌های تجاری بلکه برای گسترش تبادلات فرهنگی بیشتر استفاده کنیم. قرار است در آینده نزدیک شورای تجاری اقتصادی و تجاری دو کشور احیاء و اولین نشست آن در بهار 2016 برگزار شود که این موضوع می‌تواند به دنیا نشان دهد که نباید فرصت‌ها برای همکاری را از دست داد.

درخواست عجیب و غیرمنطقی آلمان از ایران
به گزارش جام نیوز، «زیگمار گابریل» قائم‌مقام آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان و وزیر اقتصاد این کشور که در رأس هیأتی سیاسی اقتصادی به تهران سفر کرده، درخواست غیرمنطقی و عجیب مطرح کرده است.

وی در جمع تعدادی از صاحبان صنعت و تجارت ایران وآلمان گفت: «زیر سوال بردن حق موجودیت این کشور [منظور رژیم نامشروع و اشغالگر صهیونیستی است] مسأله‌ای نیست که ما آلمانی‌ها بتوانیم آن را قبول کنیم.»

وزیر اقتصاد آلمان که بلافاصله پس از توافق هسته‌ای به ایران آمده، گفت: اگر این موضوع مورد بحث قرار نگیرد ایران نمی‌تواند در بلند مدت روابط اقتصادی خوبی با آلمان برقرار کند.وی آنقدر این درخواستش را جدی گرفت که پیشنهاد میانجی‌گری آلمان برای بهبود روابط ایران و رژیم اشغالگر را مطرح کرد.
آلمان به قدری مشتاق ورود به بازارهای ایران است که حتی منتظر تصویب قطعنامه شورای امنیت نشد و پنج روز پس از توافق هسته‌ای هیأتی متشکل از 10 شرکت بزرگ را با قائم مقام صدراعظم این کشور راهی ایران کرد. قرار است قراردادهایی در بخش‌های ماشین‌آلات صنعتی، شیمی و داروسازی میان دو کشور امضا شود.

اکنون با وجود این اشتیاق آلمانی‌ها برای حضور در ایران، مطرح کردن شرط به رسمیت شناختن رژیم نامشروع و اشغالگر صهیونیستی از سوی دولت و ملت ایران، عجیب و احمقانه به نظر می‌رسد.

پیش از اعمال تحریم‌های هسته‌ای، آلمان بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران در اروپا بود. میزان صادرات کالا از آلمان به ایران که در سال 2006 میلادی، 4/1 میلیارد یورو برآورد شده بود، در سال 2013 به 1/8 میلیارد یورو رسید. هر چند که صادرات آلمان به ایران بعد از توافق موقت ژنو در اواخر سال 2013 حدود 30 درصد رشد کرد.

شناسایی رژیم تل‌آویو 
شرط آلمان برای رابطه با ایران!
به گزارش فارس به نقل از روزنامه آلمانی «بیلد» معاون صدراعظم آلمان قصد دارد درباره رابطه میان ایران و رژیم صهیونیستی با مقامات ایرانی صحبت کند و نقش میانجی را در این زمینه ایفا کند.

گابریل پیش از سفر به بیلد گفت که وی کوشش می‌کند تا دولت ایران موجودیت اسرائیل را به رسمیت بشناسد. وی گفت:‌ آلمان بسیار تلاش کرد که با توافق هسته‌ای با ایران از ساخت بمب اتمی جلوگیری شود. این بزرگترین گام برای عادی‌سازی روابط با ایران است و دیگر گام‌ها هم باید برداشته شود. با توجه به نقش ایران در مناقشات منطقه و به خصوص در روابط با اسرائیل، آلمان می‌تواند نقش میانجی داشته باشد.

روزنامه بیلد نوشت: معاون مرکل در حالی از عادی‌سازی روابط با اسرائیل سخن می‌گوید که «آیت‌الله علی خامنه‌ای» رهبر معظم انقلاب ایران در خطبه‌های نماز جمعه تهران گفت: «سیاست ما در منطقه همچنان بر خلاف آمریکاست».

واکنش ضعیف به گستاخی آلمان!
در حالی که انتظار می‌رفت درخواست گستاخانه آلمان و دخالت آنها در سیاست‌های کشورمان که مصداق باج‌خواهی برای روابط تجاری است، با واکنش مناسب و قاطع وزارت امور خارجه مواجه شود،  سخنگوی وزارت خارجه با بسنده کردن به اینکه ما نسبت به برخی مسائل منطقه خاورمیانه دیدگاه‌هایی کاملا متفاوت از سیاست‌های آلمان داریم، گفت: طی 35 سال گذشته نیز دیدگاه‌هایمان را در مذاکرات متعدد و مختلف صریحا بیان کرده‌ایم و این موضوع جدیدی نیست.

افخم در واکنشی عجیب و بسیار ضعیف به این درخواست گستاخانه آلمان گفت: ایران نسبت به برخی مسائل منطقه دیدگاههای متفاوتی با سیاست‌های آلمان دارد! مرضیه افخم در گفت‌وگو با خبرنگار سیاست خارجی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در رابطه با اظهارات معاون صدر اعظم و وزیر اقتصاد آلمان مبنی بر به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی  از طرف ایران و طرح این موضوع در دیدارهایش در تهران اظهار داشت: ما  نسبت به برخی مسائل منطقه خاورمیانه دیدگاه‌هایی کاملا متفاوت از سیاست‌های آلمان داریم و همواره طی 35 سال گذشته نیز دیدگاه‌هایمان را در مذاکرات متعدد و مختلف صریحا بیان کرده‌ایم و این موضوع جدیدی نیست. 

معلوم نیست این دیدگاه متفاوت که از نگاه افخم چگونه ممکن است با نظر رهبر انقلاب و امام راحل که اسرائیل را غده سرطانی و چرکین میدانستند جمع شود!؟
افخم با اشاره به علائق مشترک و ظرفیت‌های وسیع همکاری دو کشور تصریح کرد: در حوزه همکاری‌های دوجانبه سیاسی و اقتصادی و همچنین مشورت‌ها پیرامون موضوعات و بحران‌های مختلف بین‌المللی سابقه تماس‌ها و فعالیت‌های سازنده‌ای میان دو کشور وجود دارد.  
سخنگوی وزارت خارجه همچنین بیان داشت: بخش اصلی این سفر گفتگو و تبادل نظر پیرامون زمینه‌ها و چشم انداز همکاری‌های دوجانبه را شامل می‌شود و طبیعی است در گفتگو پیرامون منطقه ما همچون گذشته نگرانی‌ها و نظرات‌مان در خصوص تهدیدات موجود و از جمله تهدیدات رژیم صهیونیستی و ریشه‌های بحران در منطقه را مطرح خواهیم کرد.

گفتنی است که نظام سیاسی آلمان در مدت زمان دو سال اخیر مواضع مداخله‌جویانه‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران اتخاذ کرده است. آخرین نمونه این مداخلات اظهارات «کلودیا روت» نایب‌رئیس مجلس قانون‌گذاری آلمان پس از ورود به خاک ایران و دیدار با برخی از شخصیت‌ها و مقامات کشور بود. وی که به فاصله اندکی از توافق مقدماتی ژنو وارد ایران شده بود در اظهاراتی گستاخانه به انتقاد از عملکرد نهاد شورای نگهبان پرداخت و نظام جمهوری اسلامی ایران را بابت حصر سران فتنه سرزنش کرد.

به نظر می‌رسد مقامات کشورمان با رسیدن به توافق وین، همه گذشته خیانت بار و ظالمانه کشورهای اروپایی را فراموش کرده‌اند و بی‌توجه به رفتارهای مداخله‌جویانه و وقیحانه آنها، فرش قرمز بازار بکر ایران را زیر پای آنها پهن کرده اند!حال آنکه کمترین درایت سیاسی و اقتصادی اینگونه اقتضا می‌کند که مقامات دولتی،امتیاز بازار هفتاد میلیونی ایران را به ارزانی و آسانی به دشمنان دیروز و امروز ملت پیشکش نکنند بلکه در یک فرایند رقابتی و حساب شده، بهترین شرکای تجاری و بازرگانی را برای مردم کشورشان انتخاب کنند.

البته این تنها یک نمونه از دست و دل بازی دولتمردان در برابر اروپایی هاست و نمونه دیگر آن را می‌توان در دلدادگی مقامات اقتصادی به خودروسازان رده چندم فرانسه دید. در حالی که سالهاست ستاره‌های جدید در عرصه ساخت خودرو در جهان ظهور کرده و کیفیت و قیمت محصولات آنها با برخی برندهای خاص فرانسوی قابل مقایسه نیست، اصرار مقامات ایرانی برای اینکه به هر قیمتی پای پژو و رنو به ایران باز باشد، قابل درک نیست!

آن هم در شرایطی که فرانسه از اصلی‌ترین دشمنان ایران در جریان تحریم‌ها و از کارشکن‌ترین طرف‌های مذاکرات بود! این موضوع به حدی مهم و حائز اهمیت است که حتی صدای رسانه‌های همنوا و همسو با دولت را هم در آورده است! بعنوان نمونه روزنامه شرق در یادداشتی به این موضوع اشاره کرده و می‌نویسد:«در سال‌های اخیر، خودروهای وارداتی فرانسوی از اقبال بسیار کمی در بازار ایران برخوردار بوده و مصرف‌کنندگان رضایت کمتری از آنها نسبت به دیگر خودروها دارند.

کیفیت عمومی پایین‌تر نسبت به قیمت بالای خودرو و قطعات یدکی فرانسوی از نقاط ضعف خودروهای فرانسوی به‌شمار می‌رود. به نظر می‌رسد، برای خودروسازان فرانسوی که در سطح جهانی هر سال از رقبا عقب مانده‌اند، ایران بهترین و شاید تنها بخت تجاری در سطح جهان محسوب شده و به‌ویژه که اگر قراردادهای جدید به سبک سابق احیا شوند، بازار خوبی برای خودروسازان و قطعه‌سازان فرانسوی فراهم خواهد شد.

همچنین ضمن اینکه منافع صنعتی و اقتصادی کشور باید مدنظر قرار گیرند، کارشکنی‌ها و سرسختی‌های دولت فرانسه در خلال مذاکرات هسته‌ای اخیر نباید به‌سادگی فراموش شود و باید به‌خاطر داشت که آلمان، ژاپن و ایتالیا کمترین ضدیت را با ایران، در سال‌های اخیر از خود بروز داده‌اند. از سویی باید توجه داشت که تحت عناوین جذاب از قبیل انتقال تکنولوژی و لیسانس ساخت، همانند نیمه اول دهه 80، اقدام به واردات گسترده قطعات منفصله (CKD) جهت مونتاژ و حتی واردات خودروی کامل نشود.

امید می‌رود، خودروسازان کشور با دیدی باز و آینده‌نگرانه و با درس‌گرفتن از انبوه تجارب نیم‌قرن اخیر، بهترین انتخاب‌های ممکن را اتخاذ کرده و با اتکا به استراتژی دوگانه تکیه بر قطعه‌سازان داخلی و اتحاد با خودروسازان برتر جهانی، پس از ربع‌قرن پسرفت، مسیر رقابتی و مبتنی بر خواست بازار و در جهت منافع ملی را در پیش گیرند.»

شاید ذوق‌زدگی و دلدادگی برخی مقامات اقتصادی دولت و نیز وجود منافع برخی دیگر در هم پیمانی با اروپاییان گستاخ و بدنام، عامل تمایل آنها به هم پیمان شدن با آنها در شرایط جدید اقتصادی باشد. اما هرچه هست نباید فراموش کرد که تعیین خط مشی‌های نظام، تابع ملاقات با یک چهره اقتصادی و دست و پا گم کردن پیش صاحبان چند کمپانی نیست.


دوشنبه 94 تیر 29 توسط ali ahani | نظر بدهید





 

  

 

 

 

 

 

 

کل بازدید : 86336
بازدید امروز :30
بازدید دیروز : 86
تعداد کل پست ها : 717

 

دانشنامه عاشورا

 

پایگاه جامع عاشورا
ابزار و قالب وبلاگ
بنارانه
عِــطـر ظــهــور
قطره و دریا
شاید سخن حق
دلتنگ...
مهدی مشکات ـ شعرونظر
لحظه های آبی( دلسروده های فضل ا... قاسمی)
بوستــــــان ادب و عرفــان قـــــــرآن
اجتماعی
سرباز ولایت
پژواک
شین مثل شعور
حجت البالغه
قطره ای ازدریا
قافیه های سرگردان
سرچشمـــه فضیـلـــت ها ؛ امـــام مهــدی علیــه السلام
حبیبی حسین
چشمـــه ســـار رحمــت
سرزمین مِه وخورشید (خورشید گام سبز)
هم رنگــــ ِ خـــیـــآل
ماییم ونوای بینوایی.....بسم الله اگرحریف مایی
بی سواد
بادصبا
آقاسیدبااجازه...
ما تا آخرایستاده ایم
شبکه ما
ابـــــــــــرار
اتمام نعمت واکمال دین یعنی شیعه بودن
شــــــهدای روستای مـــکـــی کوهسرخ
"یا صاحب الزمان"
اهالی بصیرت
صدای پای زندگی
.:گـــــمـــــــنـامی بــــجـــــوی:.
کشاورزی درنگاه توسعه
سرباز کوثر
مشکات نور الله
مهدی یاران
چهارفصل
نقش برتر پارس
حقیقت
پاتوق دختر و پسرای ایرونی
عفاف و حجاب
  • صفحه اصلی
  • پست الکترونیک
  • آرشیو وبلاگ
  • پیام رسان
  • مطالب پیشین
    آرشیو مطالب

    ویرایش
    وصیت شهدا
    وصیت شهدا
    آمار و اطلاعات

    بازدید امروز :30
    بازدید دیروز :86
    کل بازدید :86336
    تعداد کل یاد داشت ها : 717
    آخرین بازدید : 100/2/1    ساعت : 8:21 ص
    درباره وبلاگ
    ویرایش
    لینک دوستان
    ویرایش
    آمار و اطلاعات

    بازدید امروز :30
    بازدید دیروز :86
    کل بازدید :86336
    تعداد کل یاداشته ها : 717
    100/2/1
    8:21 ص

    کد ساعت

  • کاناپه
  • مشخصات مدیروبلاگ
     
      ali ahani[2]



    خبر مایه
    قالب وبلاگ